Αθανάσιος Κωνσταντέλιας
MD MPH  
Ιατρικός Βελονισμός

Ο νευροπαθητικός πόνος (neuropathic pain) είναι ένας τύπος χρόνιου πόνου που προκύπτει από βλάβη ή δυσλειτουργία στο νευρικό σύστημα. Είναι διαφορετικός από τον πόνο που προκαλείται από τραύμα ή φλεγμονή, καθώς σχετίζεται με τον τρόπο που τα νεύρα μεταδίδουν σήματα πόνου.

​

Αίτια του νευροπαθητικού πόνου

​

1. Τραυματισμός νεύρων: Από τραύματα, χειρουργικές επεμβάσεις ή ατυχήματα.

2. Νευρολογικές παθήσεις:

   • Διαβητική νευροπάθεια

   • Μεθερπητική νευραλγία (λόγω έρπητα ζωστήρα)

   • Σκλήρυνση κατά πλάκας

   • Κακώσεις νωτιαίου μυελού

3. Χημειοθεραπεία: Ορισμένα φάρμακα προκαλούν βλάβες στα νεύρα.

4. Νευροπαθητικές συνδρομές:

   • Ισχιαλγία

   • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

5. Άγνωστη αιτία (ιδιοπαθής): Σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν εντοπίζεται σαφές αίτιο.

​

Συμπτώματα

​

• Πόνος: Καυστικός, διαξιφιστικός ή ηλεκτρικού τύπου.

• Παραίσθηση: Αίσθημα τσιμπημάτων ή μυρμηγκιάσματος.

• Αλλοδυνία: Πόνος από ερεθίσματα που κανονικά δεν προκαλούν πόνο (π.χ., άγγιγμα).

• Υπεραλγησία: Υπερβολική αντίδραση στον πόνο.

• Μούδιασμα ή αδυναμία σε περιοχές που εμπλέκονται.

​

Διάγνωση

​

Η διάγνωση γίνεται κυρίως μέσω:

1. Κλινικής εξέτασης: Λεπτομερής ανασκόπηση συμπτωμάτων και ιστορικού.

2. Νευρολογικών εξετάσεων: Ηλεκτρομυογράφημα, εξετάσεις αγωγιμότητας νεύρων.

3. Απεικονιστικές μέθοδοι: MRI ή CT για εντοπισμό βλαβών στο νευρικό σύστημα.

4. Εργαστηριακές εξετάσεις: Έλεγχος για υποκείμενες αιτίες (π.χ., διαβήτης).

​

Αντιμετώπιση

​

Η θεραπεία του νευροπαθητικού πόνου είναι συχνά πολυδιάστατη και μπορεί να περιλαμβάνει:

​

1. Φαρμακευτική αγωγή:

• Αντικαταθλιπτικά: Τρικυκλικά (π.χ., αμιτριπτυλίνη), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (π.χ., ντουλοξετίνη).

• Αντισπασμωδικά: Πρεγκαμπαλίνη, γκαμπαπεντίνη.

• Αναλγητικά: Τραμαδόλη, ήπια οπιοειδή για σοβαρό πόνο.

• Τοπικές θεραπείες: Κρέμες καψαϊκίνης, επιθέματα λιδοκαΐνης.

• Νέα φάρμακα: Φάρμακα που στοχεύουν συγκεκριμένους υποδοχείς πόνου.

​

2. Μη φαρμακευτικές θεραπείες:

• Φυσιοθεραπεία: Για βελτίωση κινητικότητας και μείωση πόνου.

• Διαδερμική νευροδιέγερση (TENS): Χρησιμοποιεί ηλεκτρικά ερεθίσματα για μείωση του πόνου.

• Ψυχολογική υποστήριξη: Θεραπείες όπως γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία για την αντιμετώπιση της χρόνιας φύσης του πόνου.

3. Επεμβατικές θεραπείες:

• Νευροαναστολείς ή εμφυτεύματα για την τροποποίηση νευρικών σημάτων.

• Ενέσεις κορτικοστεροειδών ή τοπικών αναισθητικών.

4. Συμπληρωματικές θεραπείες:

• Ακτίνες λέιζερ χαμηλής έντασης.

• Βελονισμός.

• Χρήση βοτάνων και εναλλακτικών συμπληρωμάτων (με την καθοδήγηση γιατρού).

​

Διαχείριση και καθημερινότητα

​

Η διαχείριση του νευροπαθητικού πόνου μπορεί να είναι πρόκληση, και συχνά απαιτείται συνδυασμός θεραπειών. Η τακτική επικοινωνία με τον γιατρό και οι στρατηγικές για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής (π.χ., άσκηση, σωστή διατροφή) είναι βασικά στοιχεία για τη διατήρηση της λειτουργικότητας.

​

​